Pit Stop

on July 29, 2006

The last few days I went to Itou, a touristical coastal place, to spend some romantic times with my girlfriend. At this moment I’m back in Tokyo recovering from the sunburns and countless mosquito bites.

Today I will visit Yokohama and tomorrow I will head west towards South Korea. I’ll try to meet up with Sil and Frank in or around Hiroshima. From now I will take pictures with my backup camera, since my EOS350’s lens got destroyed by mount Fuji.

Gion Matsuri

on July 19, 2006
At the moment I’m in Osaka. Compared to Tokyo, this city somehow feels more home to me and my travelmates. It might be because of the maritime climate or the increased criminality like the Amsterdam suburbs. This is the last day in Osaka, tomorrow we will have one more night in Kyoto, Japan’s cultural capital. This weekend we’ve been visiting the Gion matsuri (festival). This way too crowded event has a high social atmosphere unknown for Tokyo-an measurements. One of the nice things is about the matsuri (festivals) is the kimono/yukata dressed up girls who look beautiful. Happily for me my Japanese girlfriend, Yumi, recently bought one as well. She promised me to wear it this summer when I will visit her hometown.

Holland doesn’t have very special ancient clothing like the Japanese I think. When I visited a museum in Osaka I realized that Japan has always been quite extreme in many ways, both in in beauty and crualty. The Japanese have commit many genocides and have a very harsh wartime history. In contrast the Japanese have a very high standard for quality of goods and (non essential) services, like dining and nice-to-haves. The same extremes can be found in the things that initially attracted me (and still do), the massive buildings, automated transportation and advanced technological development. Compared to this country, Holland might be dull, but it’s a nice place to live to escape all the madness.

Tomorrow I will try to find some nice restfully places in Kyoto and escape the restlessness of the cities. Yesterday I finished reading ‘The Old Capital’ in my capsule (like a hotel room). In this 40 year old book by nobel-prize winner Yasunari Kawabata some nice Kyoto scenes are described. Tomorrow I will try to find the Kitayama Ceddar village, as described in the book.

京都祇園祭 (Gion Matsuri) gallery

leaving tokyo

on July 14, 2006
Tomorrow I will leave for Kyoto and the country-side. Tonight we will celebrate sil’s birthday with atleast 5 dutch guys. Afterwards we will stay in a 660-sized capsule hotel in Shinjuku.

taiwan pictures 2006

Tokyo tadaima!

on July 12, 2006

Hong Kong picture update

Inmiddels ben ik al een week in Tokyo. Ik blijf hier nog een weekje en doe even rustig aan (voor mijn doen). Ik ben al een beetje aan het integreren hier. Het is echter wel belangrijk om te integreren met mate in Japan, ik loop daarom gelukkig niet met een Louis Vuiton portemonnee van 700 europiek. Wel ben ik mobiel bereikbaar op het volgende nummer en adres:

tel: (+81) 090 1730 5875
sms(=email): dominiek [ APENSTAART ] t.vodafone.ne.jp

Ik heb het een en ander van Hong Kong nog online gezet. Sil en ik zijn nog een dag de natuur in geweest. We gingen naar het toeristische Ngong Ping, waar ze nu starbucks e.d. hebben en een groot buddha beeld op de berg. Wij hadden in deze vervallen toeristische lelijkheid gelukkig een klein oud verborgen pad gevonden. Deze leidde ons naar een oude boedhistische gebedsplaats, waarnaar we verder konden klimmen op een bergtop: onze hidden peak.

Ik geniet nog even wat laatste dagen van mijn vriendin en haar huisje, waar ik waarschijnlijk in de toekomst nog wel wat meer tijd door zal brengen. Zaterdag verlaat ik Tokyo met wat vrienden die ook naar Japan zij gekomen. Eerdaags zal ik de Tokyo en Taipei foto’s online zetten.

Shenzhen

on July 02, 2006

shenzhen pictures

Woensdag 27 Juli. Chinese Prime Minister Wen Jiabao roept Noord-Korea op om het testen van hun raket te staken. Op hetzelfde moment arriveren we in dezelfde stad als de Prime Minister. Vanuit Hong Kong hebben we de trein genomen naar het voormalig vissersdorpje ‘Shenzhen’. Begin jaren 80 kreeg deze 20000 tellende stad het kado ‘Special Economic Zone’ van de overheid. Vandaag de dag wonen er meer dan 13 miljoen mensen. Shenzhen is de rijkste stad van China.

Voor 15 euro konden we een visa krijgen voor 5 dagen in de SEZ. Voorheen was dit 40 euro voor Nederlanders, maar dit was doorgestreept (misschien iets te maken met Amsterdam China Festival?). Als eerst hebben we ontbeten in de aziatische hotelketen Sangri-La, dat is een soort van Hilton. We hebben all-u-can eat dim-sum gegeten voor zeven euro per persoon. Het hotel zag er sjiek uit en het personeel is totaal niet opgeleid. Ik wou al snel weg uit het hotel om een stuk Chinese metropool te bezichtigen.

Shenzhen was een geestelijk vermoeiende ervaring want je moet steeds alert blijven. Op straat proberen bedelaars zonder ledematen zich aan je vast te klampen en liggen de zakkenrollers op de loer. Om 1 van de irritante loerende aasgieren van mn rug af te krijgen ben ik met sil een winkelcentrum ingedoken. BOEM, weg stank, airconditioning, glimmende vloer. Deze vloer wordt uitbundig schoongepoetst door de poets-mens-robotjes. Deze ‘mall’ had een ijsbaan binnen en had de gebruikelijke hugo-boss winkels met dezelfde prijzen.

Er is een heel groot verschil met Shenzhen en de voormalig Britse metropool Hong Kong. In Hong Kong kan je van de stoep eten op de plekken waar veel mensen komen. In Shenzhen kan je van het marmer eten waar kapitaal is. Als je de gucci winkel uitloopt, ruik je de stank van de auto’s zonder roetfilter en nog veel erger je ziet een oneindige stroom van zwart water in de rivier. Shenzhen is een jonge explosie van kwantiteit, Hong Kong is een langzaam groeiende oase van kwaliteit. Neem bijvoorbeeld een verkeersbord. In Shenzhen is dit een hand-gemaakte plaat op een stok. In Hong Kong is dit vermoedelijk ook een hand-gemaakte plaat, maar hij zit goed vast en je haalt je keel niet open aan de punten. Nog een leuk detail zijn de roltrappen in de warenhuizen in Shenzhen. In Hong Kong is er een groen licht voor slechtzienden, bescherm-randjes voor voeten etc. Te zien was dat men daar niet over na heeft gedacht.

Uiteraard heeft het kapitalisme Hong Kong gemaakt wat het is, maar ik heb het idee dat de overheid een betere controle heeft over de kwaliteit van het leven. 30% van de mensen in Hong Kong woont in sociale woningen, waar je voor 200 euro per maand in kan zitten met je gezin. Als je meer dan minimaal wilt, dan moet je vechten voor een bestaan waar je 6000 euro aan huur kan betalen. Ik hoop dan ook dat Hong Kong een ‘Special Administrative Region’ blijft, waarin men streeft naar een balans tussen kapitaal verwerven en sociale zorg. En dan met name zonder een kabinet dat om het jaar valt.

Shenzhen is een vieze stinkstad, nonetheless een onvergeetbare ervaring. Shanghai en het Henan (shaolin munks!) staan nog steeds op mijn verlanglijstje. Ik ga ervan uit dat Shenzhen een (negatief) tipje van de sluier ‘China’ is.

P.S. Ben nu in Taipei in een guesthouse op een berg, later meer