OV-chipkaart innovatie fout
on August 26, 2006 |
Zo ongeveer 10 jaar geleden is in het kleine land Hong Kong de Octopus kaart ingevoerd. Deze RFID-kaart, het FeLiCa product van Sony, is voor het eerst op grote schaal succesvol toegepast. Miljoenen mensen gebruiken het al jaren iedere dag om hun ov-kaartjes en frisdrank te kopen. Dankzij deze technologie kunnen mensen gewoon hun telefoon of portemonnee over een lezer heen halen om te betalen. De naam Octopus staat symbool voor de vele OV-armen waarin de kaart gebruikt kan worden. |
In Nederland is men nu ook bezig om een Octopus kaart in te voeren, de OV-Chipkaart. Dit project, berucht om zijn onduidelijke planningen, is gebaseerd op de Hong Kong Octopus. Hong Kong SAR, nu een beschermd onderdeel van China, is geografisch klein met een zeer dicht bepakt OV-systeem. Dit maakt Hong Kong extra makkelijk om zo’n systeem op grote schaal in te zetten. Het soortgelijke SUICA systeem in Japan laat zien dat ook grote landen het kunnen. Uiteraard is het nog lang geen Hong Kong, voor de metro heb je bijvoorbeeld nog andere betaalmiddelen. Toch is het een goede hoop voor een klein behoedzaam rijk land als Nederland.
Een goede zaak is dat de grote vervoersbedrijven een ‘joint venture’ hiervoor hebben opgestart die dit zal uitvoeren. Erg jammer hierbij is dat er niet verder wordt gekeken dan het Openbaar Vervoer paradigma. Het idee achter de Octopus geeft al een hint van de potentiële mogelijkheden: Een veel gemakkelijkere vorm van digitaal betalen!| Deze droom is in Japan al werkelijkheid waar men in de winkels de telefoon of chipkaart over de toonbank heen haalt. Dit is slechts het alternatief voor de ongemakkelijke verouderde chipknip. Er is namelijk nog veel meer mogelijk als men iets verder kijkt dan OV (alle informatie over de ‘open architectuur’ wijst uit dat hier totaal geen rekening mee wordt gehouden). |  |
Er is enige twijfel over de mate van privacy die de OV-chipkaart biedt. Als mensen echter dit document goed doorlezen dan ziet men dat er ook anonieme kaarten te verkrijgen zijn. De kaarten op naam, die dezelfde privacy issues brengen als een pinpas, bieden interessante mogelijkheden. Het is de bedoeling dat de kaarten op naam gekoppeld kunnen worden aan een rekening zodat het saldo automatisch verhoogt kan worden. Als er verder gekeken wordt dan het OV paradigma dan zijn we eindelijk van die magneetstrip af! Een prachtig alternatief voor de pinpas en creditcard
De overheid pompt miljoenen euro’s in de ontwikkeling van dit systeem. Bij het bedenken van dit systeem is echter geen rekening gehouden met de komst van een nieuwe generatie betaalsystemen. Ik hoop dat er hier niet een overduidelijke fout wordt gemaakt die grote mogelijkheden van innovatie tegen houd!
Alive and kicking!
on August 22, 2006
Today my vacation (natsu yasumi) is officially over. Starting today, I will start my “Web 2.0 Software Development” internship. Therefore the content of my blog will be more geeky these months :] To kick off this new season I have renamed and restyled my blog accordingly: polylingual technocratic wandering (ポリリングアルテクノクラチックウアンダリング)
I’m with both feet on the ground again, every bird needs a rest. The following travels are planned for when I spread my wings again:- Mid-October: Tokyo, visiting my girlfriend (Yumi) and akihabara
- Begin-December: London, Japanese test
- Begin-February: Tokyo, studying for a few months (depending on some luck and finance)
the Korean flute
on August 07, 2006 |
At the moment I’m back in Japan after a few days South-Korea. Korea is an interesting country that I will definitely visit again. I recommend all Japan-fans to visit there, since there are some convenient similarities apart from good backpacking conditions. |
It takes up to three hours to learn the character-bet ‘Hangul’, after this you can read Korea’s version of the hiragana/katakana. Moreover Korea’s flavour of Chinese characters is rarely used and the grammar is similar.
Korea is a relatively developed country when seen with a consumer’s eye. Like Japan, the infrastructure is great and there are lot’s of 24-7 facilities. The prices of all these are far cheaper then Japan, for example, you will pay 4.50 euro for one litre of beer. Futhermore, because Korean is very influenced by their unspoken-occupier, they speak American very well. That is ‘Toefl’-american, so they know the grammar rules (to get into Samsung), but can’t make a conversation. In general it’s still more easy to find an English-speaker compared to Japan.
Korea has a long history (approx 5000 years), but great parts of these are wiped out by the Japanese during their invasions. Fortunatly and thanks to my CouchSurfing tourguides I was ably to see some of the real culture. The American influence can be seen everywhere. From 100 TV-channels to the right-driving big black shiny cars. An interesting difference is the family ruled companies called Chaebol (Samsung, Hyundae, LG etc). A sad similarity is how these companies continue to influence politics and stimulate the division between the poor and the rich.
Of course I’ve seen only the tip of another huge iceberg. I can summerize my experience in Busan with the following video (I’ve made up my mind, I will search for this flute and get it!):
download video: Chicks with drums at the beach
