Shenzhen
Woensdag 27 Juli. Chinese Prime Minister Wen Jiabao roept Noord-Korea op om het testen van hun raket te staken. Op hetzelfde moment arriveren we in dezelfde stad als de Prime Minister. Vanuit Hong Kong hebben we de trein genomen naar het voormalig vissersdorpje ‘Shenzhen’. Begin jaren 80 kreeg deze 20000 tellende stad het kado ‘Special Economic Zone’ van de overheid. Vandaag de dag wonen er meer dan 13 miljoen mensen. Shenzhen is de rijkste stad van China.
Voor 15 euro konden we een visa krijgen voor 5 dagen in de SEZ. Voorheen was dit 40 euro voor Nederlanders, maar dit was doorgestreept (misschien iets te maken met Amsterdam China Festival?). Als eerst hebben we ontbeten in de aziatische hotelketen Sangri-La, dat is een soort van Hilton. We hebben all-u-can eat dim-sum gegeten voor zeven euro per persoon. Het hotel zag er sjiek uit en het personeel is totaal niet opgeleid. Ik wou al snel weg uit het hotel om een stuk Chinese metropool te bezichtigen.
Shenzhen was een geestelijk vermoeiende ervaring want je moet steeds alert blijven. Op straat proberen bedelaars zonder ledematen zich aan je vast te klampen en liggen de zakkenrollers op de loer. Om 1 van de irritante loerende aasgieren van mn rug af te krijgen ben ik met sil een winkelcentrum ingedoken. BOEM, weg stank, airconditioning, glimmende vloer. Deze vloer wordt uitbundig schoongepoetst door de poets-mens-robotjes. Deze ‘mall’ had een ijsbaan binnen en had de gebruikelijke hugo-boss winkels met dezelfde prijzen.
Er is een heel groot verschil met Shenzhen en de voormalig Britse metropool Hong Kong. In Hong Kong kan je van de stoep eten op de plekken waar veel mensen komen. In Shenzhen kan je van het marmer eten waar kapitaal is. Als je de gucci winkel uitloopt, ruik je de stank van de auto’s zonder roetfilter en nog veel erger je ziet een oneindige stroom van zwart water in de rivier. Shenzhen is een jonge explosie van kwantiteit, Hong Kong is een langzaam groeiende oase van kwaliteit. Neem bijvoorbeeld een verkeersbord. In Shenzhen is dit een hand-gemaakte plaat op een stok. In Hong Kong is dit vermoedelijk ook een hand-gemaakte plaat, maar hij zit goed vast en je haalt je keel niet open aan de punten. Nog een leuk detail zijn de roltrappen in de warenhuizen in Shenzhen. In Hong Kong is er een groen licht voor slechtzienden, bescherm-randjes voor voeten etc. Te zien was dat men daar niet over na heeft gedacht.
Uiteraard heeft het kapitalisme Hong Kong gemaakt wat het is, maar ik heb het idee dat de overheid een betere controle heeft over de kwaliteit van het leven. 30% van de mensen in Hong Kong woont in sociale woningen, waar je voor 200 euro per maand in kan zitten met je gezin. Als je meer dan minimaal wilt, dan moet je vechten voor een bestaan waar je 6000 euro aan huur kan betalen. Ik hoop dan ook dat Hong Kong een ‘Special Administrative Region’ blijft, waarin men streeft naar een balans tussen kapitaal verwerven en sociale zorg. En dan met name zonder een kabinet dat om het jaar valt.
Shenzhen is een vieze stinkstad, nonetheless een onvergeetbare ervaring. Shanghai en het Henan (shaolin munks!) staan nog steeds op mijn verlanglijstje. Ik ga ervan uit dat Shenzhen een (negatief) tipje van de sluier ‘China’ is.
P.S. Ben nu in Taipei in een guesthouse op een berg, later meer
Leave a Reply