Jong Nederland Innovatie Incompetentie
on June 30, 2007Zojuist kwam ik langs een artikel van Robert Gaal genaamd Hoe kweken we echte startups. Robert kaart zeer juist een probleem aan: “Waarom produceren onze scholen werknemers, en geen ondernemers?”.
de Ingenieur in Opleiding
Als afgestudeerde ingenieur kan ik mij goed identificeren met die opmerking. Ik heb mijn HBO redelijk snel afgerond en ben nu een 21 jarige afgestudeerde die voor vier werkgevers in de IT heeft gewerkt. De Technische Informatica opleiding - de hoogst scorende HBO variant in NL - die ik heb gekozen heeft mij de volgende dingen geleerd:
- Jaar 1, verantwoordelijkheid ontduiken met Prince 2
- Jaar 2, Java is de taal voor het bedrijfsleven, websites bouwen is voor MBO-ers
- Jaar 3, met de test aanpak TMAP kan je testplannen schrijven waar Sogeti een ton voor vraagt bij de klant (oh en dat alles zonder daadwerkelijk software te testen!)
- Jaar 4, wil je je HBO halen, besteed dan 60% van je tijd aan daadwerkelijk 'iets doen' en achter leraren aanzetten
Begrijp me niet verkeerd, ik heb ook wel echt dingen geleerd op de HvA. De dingen die ik heb geleerd waren veelal dingen van leraren die ik echt respecteer en ik heb vooral van die leraren geleerd door een actieve eigen interesse te tonen. Ook heb ik nog het oude systeem (cafetaria-vakken) mee kunnen maken waarbij ik mijn eigen interesses goed kon ontwikkelen (en mij hebben klaargestoomd voor een meer flexibele zelf).
Ik ben ook uitermate tevreden met ons sociale systeem en de extreme zorg voor studenten. Maar er moet toch wel wat veranderen hier.
de Werkende Ingenieur
Vanaf de middelbare school ben ik part time werkende geweest in de IT sector. Dit heeft me een grote voorsprong gegeven op mede studenten en is een van de redenen geweest dat ik een half jaar van m'n studie kon snijden. Ik heb ook een redelijke cijferlijst waaronder negens voor beide stages.
Kortom, ik was een redelijk presterende student die veel in de praktijk ernaast deed. Vol met zelfvertrouwen ging ik dan ook op zoek naar een baan. Aangezien ik nogal into Japan ben leek dat mij wel een leuke uitdaging. Inmiddels werk ik bij een Amerikaans-Japans bedrijf dat met een web-startup project bezig is. Deze young professional is daar toch wel even tegen de lamp gelopen. Werken in een buiten-europees bedrijf is toch wel andere koek. Koek? Ontbijtkoek? Nee, geen tijd voor, werken jij!
De werk ervaring die ik nu op doe heeft mij duidelijk gemaakt hoe onder-competent de Nederlandse starters kunnen zijn. Nou is het natuurlijk niet fair om met zo'n Amerikaans kadaverdiscipline bedrijf te gaan vergelijken, maar het zegt wel iets over de huidige stand van zaken.
Ik denk dat de gemiddelde Nederlandse student zodanig in de watten wordt gelegd door het gefinancierde studentenleven en aangelokt wordt door 'sociale zekerheid' dat er rond de 28ste niks meer overblijft dan een behoefte aan een nieuwbouwwoning in Almere, een goed-verzekerde leaseauto en een gazon om te maaien.
Als beginnende/pogende web-ondernemer heb ik dan ook erg veel moeite met soortgelijke mensen te vinden. Laat staan soortgelijke afgestudeerden te vinden..
to be continued
Het Narita Schiphol traject
on April 23, 2007de Europa Files
Aaaah even lekker zitten. Even de tanden op elkaar in het begin, maar daar zit ik dan eindelijk. Nog 10 uur, 10 uur ?! Dit keer heb ik een directe vlucht met KLM, lekker snel. Hoewel, eerlijk gezegt, ik had ook wel een langere vlucht willen hebben. Ik heb nu immers eindelijk tijd om te lezen en vrij na te denken. Zoiets als die ouderwetse 4-daagse vluchten van Amsterdam naar Jakarta lijkt me wel iets.
Op mijn vorige Japan vluchten met overstap was het heel anders, langer en meer Japanners. Misschien is er toch nog een soort van Dejima/VoC band te herkennen? Ik kan hier ook gewoon Nederlands praten met de stewardess. Ach ja, de stewardess, wat een bitch is dat zeg! Athans, dat was mijn eerste Japans-verwaande indruk. Toen ze de bagage van een kortbenige klant in het rek duwde snouwde ze: “Can’t you help? I have only one leg you know?!” (ze stond op 1 been). Na het opstijgen kregen we warme doekjes van Rituals. Rituals, dat hippe Nederlandse zeep bedrijf (die overigens een goede marketing-relatie heeft met KLM). Here’s a towel, hot towel, anyone hot towel? (uhoh, daar komt ze) plof “Een Lappie!” EEN LAPPIE! Haha! Wat gebeurd hier? waarom krijg ik een lappie dan? Zie ik er zo Amsterdams uit? Waarschijnlijk is mijn Engels accent net zo Amsterdams als het Rotterdamse Engels van de piloot.
Een uur vliegtuig later, ja hoor, ik zit weer achter een TFT. Drankjes worden uitgedeeld. Shit, zoveel keus, wat zal ik nemen? “Bitter lemon, heeft u dat?” “Nee, tonic heb ik wel.” . Een suggestie?, een iniatief, iets wat erg raar is voor Tokio-aanse maatstaven. Ik was helemaal verbaasd toen mevrouw stewardess mij vroeg of ik aan het werk was en vervolgens een heel gesprek aanpapte. Wat, geen script? Geen automatisch dankuwel? Een menselijk gesprek!
Nederland, Ontwikkelingsland
on November 21, 2006Vandaag het tweede treinongeluk in twee dagen, na meerdere ontsporingen bij Amsterdam CS, in hetzelfde jaar. Ik schaam me regelmatig om een Nederlander te zijn. Deze schaamte loopt veelal gelijk met mijn gebruik van het Openbaar Vervoer. En dan heb ik het niet eens over die levensgevaarlijke mensensmokkel bus die mij naar mijn dorpje brengt. Nee, ik heb het over het openbaar vervoer dat steeds minder Nederlanders willen gebruiken. Vind je het gek dat iedereen een auto wilt? Op het OV kan je niet vertrouwen, het is onprettig en onmenselijk.
Meer wegen dan maar? Zoiets als de A9/A6 wat over mijn dorpje gebouwd zou worden. Meer auto’s, we hebben toch allemaal hybride-SUV’s straks toch? Waarschijnlijk nog veiliger dan de NS ook. Weg met die spoorwegen, gore metro’s en ongure busbedrijven. Auto’s, brommers, motors, RONK RONK RONK.
Als je een ontwikkelingsland wilt zijn, doe het dan goed.